Właściwy system finansowania komunikacji miejskiej sprzyja jej szybkiemu rozwojowi. Odpowiedni budżet to konieczność, która zapewnia sprawne i przemyślane funkcjonowanie Tramwajów. Zakup nowego taboru tramwajowego i autobusowego, zapewniają środki gminne. Administracja ponadlokalna powinna jednak mieć na względzie dobro i progres i modernizację sieci szynowych. W Polsce jest wręcz odwrotnie. Generalnie władze miejskie pozostają sprawy komunikacyjne, w ogonie potrzeb miasta. W Niemczech, komunikacji zbiorowej nie uważa się jako luksus, gdyż jest to usługa głównie socjalna, ogólnodostępna, za którą władze ponoszą odpowiedzialność polityczną. Nie pobiera się zatem podatku od komunikacji zbiorowej, jak np. we Francji. Wzorcowym modelem funkcjonowania systemu komunikacji miejskiej są Niemcy. Tradycja tam sięga 100 lat. Składa się on z trzech głównych elementów: połączenia sieci tramwajowej z kolejową, pojazd może się poruszać zarówno po torach tramwajowych jak i kolejowych. Buduje się tam również dodatkowe przystanki na trasie kolejowej, a dzięki dynamizmowi mechanizmów w tych pojazdach, zapewnia odpowiednie przyspieszenie, osiąganie wysokiej prędkości maksymalnej, ale także pomaga zachować dopuszczalną prędkość komunikacyjną o zadowalającym poziomie. Model Niemiecki jest bardzo ekonomicznym rozwiązaniem i bardzo sprawnym. Dlatego też poruszanie się tam przebiega bezproblemowo i skutecznie.